Irena Anders nie żyje.
Wpisany przez Administrator   
Niedziela, 16 Styczeń 2011 17:15

W dniu 08.12.2010 w kościele św. Andrzeja Boboli w Londynie odprawiono mszę żałobną za zmarłą Irenę Anders - wdowę po generale Władysławie Andersie. W uroczystej mszy wzięła udział najbliższa rodzina z córką Anną Marią Anders-Costa, żona prezydenta RP Pani Anna Komorowska.Po uroczystej mszy trumna z  ciałem generałowej została odprowadzona na cmentarz na Mortlake, gdzie dokonano kremacji. Obok żony Prezydenta RP w pogrzebie brali udział przedstawiciele londyńskiej Polonii i ambasador Polski w Londynie Pani Barbara Tuge-Erecińska.

     

 

   

Zdjęcia : PAP , Agencja Forum - Piotr Apolinarski

 

 29 listopada 2010

 

 

ŚP. Pani generałowa Irena Anders - Monte Cassino 18.V.2009

W nocy z niedzieli na poniedziałek w wieku 90 lat zmarła w swym domu w Londynie wdowa po generale Władysławie Andersie - Irena Anders Bogdańska, z domu Jarosiewicz, żołnierz, kapitan Polskich Sił Zbrojnych na Obczyźnie, znana z występów w zespole artystycznym Henryka Warsa i w grupie artystycznej "Parada Polska", aktorka i piosenkarka przedwojennej Polski i scen emigracyjnych.

CZEŚĆ JEJ PAMIĘCI

 

Irena Renata Anders, z domu Jarosiewicz (ur. 12 maja 1920 w Bruntálu, zm. 29 listopada 2010 w Londynie[1]) – polska artystka rewiowa, pieśniarka, aktorka, kapitan WP, działaczka polonijna w Wielkiej Brytanii; pierwsza żona Gwidona Boruckiego, druga żona gen. Władysława Andersa.
Wychowana w rodzinie o tradycjach muzycznych. Jej ojciec Mikołaj był Rusinem, księdzem unickim, matka była Polką pochodzenia ziemiańskiego. Od 1926 mieszkała we Lwowie. Studiowała naukę śpiewu i gry na fortepianie w Polskim Towarzystwie Muzycznym we Lwowie. Po wybuchu II wojny światowej przerwała studia. Występowała następnie z zespołem muzycznym Henryka Warsa, dając liczne koncerty w ZSRR. Działalność artystyczną kontynuowała w zespole „Polska Parada”, występując m.in. przed żołnierzami 2 Korpusu Polskiego. Przeszła szlak bojowy z armią Władysława Andersa, począwszy od Tockoje, Buzułuku, następnie Iran, Irak, Palestynę, Egipt i Włochy. Po bitwie o Monte Cassino wystąpiła wraz z zespołem na górze klasztornej, gdzie odbywały się walki, śpiewając po raz pierwszy (wraz z pierwszym mężem Gwidonem Boruckim) piosenkę Czerwone maki na Monte Cassino.

Po wojnie zamieszkała w Wielkiej Brytanii. Współpracowała, jako artystka, z Marianem Hemarem i Feliksem Konarskim („Ref-Renem”). Występowała przed Polonią w Wielkiej Brytanii, Francji i Izraelu, a także w rozgłośniach BBC i Radio Wolna Europa. Od 1948 była żoną gen. Władysława Andersa. Wystąpiła w polskim filmie Wielka droga (reż. Michał Waszyński, prod. Ośrodek Kultury i Prasy II Korpusu Polskiego 1946) i włoskim Nieznajomy z San Marino (u boku Anny Magnani i Vittoria De Siki, 1946).

W 1994 powstał o niej film biograficzny Renata Bogdańska-Anders, zrealizowany przez Andrzeja Koneckiego, a w 2003 film dokumentalny Seans o powstaniu filmu Wielka droga z jej udziałem.

Postanowieniem prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z dnia 12 maja 2007 została odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Zmarła w swoim domu w Londynie.
 
Przedruk tekstu z :
http://pl.wikipedia.org/wiki/Irena_Anders